آرامگاه خواجه ربیع مشهد

به دستور شیخ بهایی در زمان شاه عباس صفوی آرامگاه خواجه ربیع مشهد ساخته شد. خواجه ربیع از یاران امام علی (ع) و از اصحاب پیامبر می باشد. با روایاتی که وجود دارد امام رضا (ع) زمانی که به سمت خراسان حرکت می کردند آرامگاه خواجه ربیع را زیارت نمودند. آرامگاه خواجه ربیع مشهد در پایان خیابان ربیع قرار گرفته در شمال غربی مشهد داخل باغ زیبا و بزرگ و کنار کشف رود قرار گرفته است که این ویژگی ها موجب زیباتر شدن محیط این آرامگاه گردیده. آرامگاه خواجه ربیع مشهد از یک گنبد به ارتفاع 18 متر که با کاشی های فیروزه ای تزئین شده و 4 ایوان و ظاهری 8 ضلعی تشکیل شده است. فضای داخلی آرامگاه خواجه ربیع مشهد با نقش های طلایی رنگ طراحی و تزئین شده که زیبایی این آرامگاه را چند برابر کرده است و گردشگران و مسافران تور مشهد از این آرامگاه دیدن و می کنند.

آرامگاه خواجه ربیع مشهد

آرامگاه خواجه مراد مشهد

آرامگاه خواجه مراد مشهد

مسافرین تور مشهد که به زیارت سایر زیارتگاههای مشهد علاقه مند هستند سر بزنند آرامگاه ابوحبیب هرثمه بن اعین معروف  به خواجه مراد از اصحاب حضرت علی بن موسی الرضا(ع) در ۱۲ km شرق شهر مشهد از سمت راست جاده فریمان در دامنه کوه قرار گرفته است . با توجه به کتابهای معتبر شیعه مانند تحفه المجالس، سفینه البحار ،معاجن الائمه (باب هشتم)،  تحفه الاحباب،  نور الابصار و… این چنین درک شده است ، هرثمه بن اعین از اخلاص و محبت کامل شایسته‌ای به امام هشتم(ع) داشته اند و آرامگاه ایشان از مکان های زیارتی مشهد می باشد .بنای قبلی آرامگاه دارای گنبد خانه‌ای به طول و عرض 30×4×4 متر با گلدسته‌هایی با ارتفاع کم تزئین شده و دارای کاشی‌کاری و ایوان بوده است که در تغییرات امروزی ساختمانی جدید جای آن می باشد و امکاناتی مانند: اتا‌ق‌های زائرسرا و اقامت ،فضای اداری،  رستوران،  پارکینگ و بازارچه برای زائرین و اطرافیان آرامگاه تدارک دیده شده است.

امامزاده یحیی مشهد

امامزاده یحیی مشهد

روستا میامی در فاصله ۵۰ km در جاده سرخس به مشهد است . این روستا در دامنه کوهی قرار گرفته است. مقبره امامزاده یحیی در یک km روستای میامی مشهد و در دامنه کوه می باشد. امامزاده یحیی از فرزندان زید، و نوه امام زین العابدین (ع) می باشد . مادرش دختر ابی هاشم عبداله بن محمد حنیفه است. وی در سال ۱۰۷ ه. ق به دنیا امد. یحیی برای ادامه مبارزات خود علیه بی امیه چون از نظر جانی امنیت نداشت از نینوا «کربلا » به مدائن و از آن جا به شهر خراسان هجرت نمود. و در آخر در شهر جوزجان از توابع خراسان قدیم (در افغانستان اکنون ) درسال ۱۲۵ ه. ق در سن ۱۸ سالگی به شهادت رسیدند. بنای ساختمان مربوط به قرن دهم ه.ق می باشد.

حرم مطهر امام رضا علیه السلام

 حرم مطهر امام رضا علیه السلام

حرم مطهر امام رضا علیه السلام با گسترش و افزایش مساحت آرامگاه امام هشتم شیعیان ساخته شده است. امام بزرگوار در سال هشتصد و هفده هجری به شهادت رسیدند. اسم این منطقه سناباد بود و در قرن دهم به نام مشهد تغییر نام گرفت و مقدس ترین شهر مذهبی در کشور ایران شد. ساخت حرم امام رضا متعلق به قبل از دوره سلجوقی می باشد.
حرم مطهر امام رضا علیه السلام ساختمانی چهار گوشه است كه در هر گوشه آن صفه‌اي به اندازه 3 متر دارد كه از این صفحه محل ورود و خروج و رفت و آمد به حرم مطهر است. ساختمان اصلي حرم، به بقعه هارون الرشيد مربوط است و مرقد مطهر امام رضا علیه السلام در وسط حرم قرار نگرفته بود و طواف بر ضريح سخت و مشکل بود بدون آن كه آسیبی به استواري گنبد وارد شود در سال 1343 ه.ش با ساختن يك طاق بزرگ و دو پايه ، ديوار بین مسجد و حرم را برداشتند. ارتفاع طاق حرم بیست سانتي‌متر و با سنگ مرمر است و بالاي آن تا ارتفاع دو متري با كاشي‌ نفيس از دوره سلجوقي است كه بر بیشتر آنها آیات و احاديث بر بعضی ديگر، نقشهای اسليمي کار شده و برجسته دیده می شود. بر بالاي كاشي‌ها، كتيبه‌اي به شکل برجسته بر روي كاشي‌هاي چيني دارای آيه هایی از سوره فتح به تاريخ 760 هـ.ق نصب گردیده است. بر بالاي اين كتيبه، كتيبه ای از جنس مرمر به عرض 32 سانتي‌ متر می باشد كه بر آن قصيده‌اي از دبيرالملك فراهاني به خط نستعليق نوشته شده است. از اين كتيبه تا انتهاي ديوارها، به سال 1275 هجری قمری آيينه كاري شده می باشد . در انتهای 4 ديوار حرم كه زير طاق گنبد قرار گرفته است، سوره جمعه به خط ثلث عليرضا عباسي وجود دارد. در قسمت بالای ديوارها‌، با ساختن گوشواره‌ها ، طرح مربع به هشت ضلعي و گنبد داخلی بر روي آن ساخته شد. همه سطحهای زير گنبد،‌ با آيينه كاري بسیار هنرمندانه‌ به شيوه مقرنس پوشیده شده است . گنبد بیرون حرم بر روي ساقه‌ به قطر 44/13 متر بنا شده است و بلندی ارتفاع آن از كف بام در حدود 31 متر است. كتيبه خیلی زيبا و بزرگ گنبد به خط ثلث عليرضا عباسي در چهار ترنج، به عربي نوشته شده است.
صحن عتیق كه در قسمت شمالی حرم قرار گرفته است،‌‌ ‌در زمان سلطان حسين بايقرا ساخته شده است و در دوران شاه عباس اول افزایش يافته است. . در اطراف صحن، تعدادي حجره در 2 طبقه و چهار ايوان در چهار جهت اصلي ساخته شده است . ايوان طلا یا ایوان جنوبی، از زمان اميرعلي شيرنوايي در قرن 9 هجری است و به دلیل اینکه روی ايوان را نادرشاه طلاكاري انجام داده است، به ايوان نادري مشهور شده و در زمان شاه طهماسب صفوي تزئین و طراحی شده است. ايوان داراي چهار در طلايي است كه به توحيد خانه، كفشداري بزرگ،  راهروي سقاخانه قدیم و از منطقه به دارالسياده و محلي كه در قدیم قرآن خانه بود ، گشوده مي شد. در بخش جنوبي ايوان، طاقی شبیه محراب بود كه بر خشت‌هاي طلا کاری شده قصيده‌اي از «نديم» به زبان پارسی به خط نستعليق محمد علي بن سليمان رضوي حک شده است كه نشانگر طلاكاري و بازسازی ايوان به فرمان نادرشاه است.